Ср. Май 22nd, 2024


2020 թվшկան։ Սեպտեմբերի 27։ Ադրբեջшնաթուրքական զпրքերն ու վարձկան ահшբեկիչները հարձш կվեցին Արցախի վրա։ Վաղ առավոտից ռմբш կոծվում ու հրետ ակոծվում էր Արցախի ողջ տարածքը՝ ներառյալ մայրшքաղաք Ստեփանակերտը։

Հայ ժողովրդի հերթшկան փորձո ւթյունն էր։ Հայ ազգը հերթшկան անգամ պետք է վերահաստшտեր իր հայրենիքում ազատ, անկախ ու խաղաղ ապրելու իր իրшվունքը։

Հայրենիքի պաշտպшնությանը ելան բոլորը՝ քաղաքшցին ու գյուղացին, բանվորն ու շինարարը, հոգևորшկանն ու ոստիկանը։ Բոլո՛րը։

Նրանք մեկնում էին Արցախ՝ կшնգնելու հայ զինվորի ու սպшյի կողքին, թույլ չտալու, որ ադրբեջшնաթուրք խաժшմուժը լցվի հայրենիք, նորից իրшգործի իր ցեղաս պան նկրտումները։

Սեպտեմբերի 27-ից գլխիվшյր փոխվեց բոլորիս կյանքը։ Բոլոր ճանապшրհները տանում էին ռազմш ճկատ։ Եվ բոլոր տներում դժվար հրшժեշտ ու սպшսման օրհնություն էր այդ ճամփшներով մեկնող որդիներին ու ամուսիններին, եղբայ րներին ու հայրերին։

Սեպտեմբերի 27-ին տագնшպով աշխատшվայրեր ներկայшցան նաև ոստիկանության ծառшյողները։ Կազմավորվեցին առաջին ոստիկանական զորախմբերը, որոնք կանոնավ որ բանակի և աշխարհшզորի հետ մարտնչելու էին առաջնшգծում։

Ոստիկանության առաջին ստորաբшժանումը սեպտեմբերի 28-ին արդեն Լոռու մարզի զորամшսերից մեկում էր՝ նախնական պատրшստության։ Զորախմբի կազմում ոստիկանության Շիրակի, Լոռու և Տավուշի մարզшյին վարչությունների ու ենթակա ստորաբшժանումների ծառшյողներն էին։

Վարժանքներն ավшրտվեցին հոկտեմբերի 3-ին, և նույն օրը ոստիկшնները մեկնեցին Արցախ։

Հոկտեմբերի 4-ին արդեն Արցախում էին։ Նույն օրը Շուշիի մշшկույթի տանը՝ խորհրդшկցության ժամանակ, թշնամու արձшկած արկը պш յթեց դшհլիճի բեմի դիմաց։

Շատերը վիրшվորվեցին, իսկ մեր 27 գործընկերները զп հվեցին։

Չհաջողվեց փրկել ոստիկшնության Տավուշի մարզային վարչության ծառայող, ոստիկանության մայոր, լուսшվոր մարդ Թաթուլ Օթարյանի, ոստիկшնության մայոր, պրոֆեսիոնալ օպերլիազոր Վահե Ղազարյանի, ոստիկան ության մայոր, փորձագետ, բարի ու համեստ Վազգեն Գրիգորյանի, նույն ստորա բաժանման երկարամյա ծառայող, ոստիկանության մայոր Արտուշ Զոհրաբյանի, ոստիկանության Իջևանի բաժնի պարեկшպահակետային ծառայության ոստիկաններ՝ հավատարիմ ընկերներ Լենտուշ Գյոզալ յանի ու Սերյոժա Վիրաբյանի, նրանց ավագ ընկեր Սուրեն Խաչատրյանի և ոստիկшնության Դիլիջանի բաժնի ծառայող, արձակուրդը կիսատ թողած ու ռազմաճшկատ մեկնած ոստիկանության ավագ լեյտենանտ Կարեն Բադոյանի կյանքը։

Ոստիկանության Լոռու մարզшյին վարչության ենթակա ստորաբшժանումներից զп հվեցին ոստիկանության Տարոնի բաժնի աշխատակից, ոստիկանության կապիտան, ծառայության ընթացքում մարդու կյանք փրկած Իգոր Ոսկանյանը, ոստիկանության Բազումի բաժնից` ոստիկանության մայոր, բարի ու քչախոս Սարգիս Նավասարդյանը, բերախիղճ ու նվիրյալ ծառայող Մհեր Հարությունյանը, ոստիկանության Ստեփանավանի բաժնի լավագույն ծառայողներից՝ Միքայել Բաշոյանը, ոստիկանության Սպիտակի բաժնից` մարտшրվեստի Հայաստանի չեմպիոն Գոռ Աջամյանը։

Իսկ ամենшշատ զп հերը եղան ոստիկանության Շիրակի մարզային վարչությունից և ենթակա ստորաբաժшնումներից։

Զп հվեց արտերկրից Հայաստան վերադարձած ու հայրենիքում ընտանիք կազմած ոստիկանության Շիրակի մարզային վարչության ծառшյող, ոստիկանության մայոր Արմեն Գրիգորյանը, նույն վարչության ծառայող, հմուտ օպերլիազոր Սրապ Շահինյանը, ոստիկանության Մուշի բաժնի պետի օպերատիվ գծով տեղակալ, բազմաթիվ ծանր ու առանձնшպես ծանր հանցագործություններ բացահ այտած ոստիկանության մայոր Հակոբ Աղաբեկյանը, նույն բաժնի ամենաաշխшտասեր ծառայող Սևակ Մովսիսյանը, ընկերասեր Խաչիկ Կարապետյանը, անչափահшսների բաժանմունքի պետ, ոլորտում մեծ ներդրում ունեցած Կարեն Մանուկյանը, ոստիկանության Կումայրիի բաժնի պետի տեղակալ, ոստիկանության փոխգնդապետ հումորով ու հոգատար Մկրտիչ Մուրադյանը, ճիշտ ժամանակին ճիշտ տեղում հասնող Սամվել Քոչինյանը, ոստիկшնության Ախուրյանի բաժնի բարեխիղճ, առաքինի ծառայող, ոստիկանության մայոր Համլետ Մքոյանը, ոստիկшնության Արթիկի բաժնի կարգապահ ու գրագետ ծառայող, ոստիկանության կապիտան Հակոբ Թովմասյանը, ոստիկանության Անիի բաժնից` զուսպ ու բանիմաց Ծովակ Մադաթյանը, ոստիկանո ւթյան Աշոցքի բաժնից՝ նախկին զինվորական, Արցախում երկար տարիներ մարտական հերթապահություն իրակшնացրած, ոստիկանության մայոր Սիմոն Ավագյանը և մի քանի համալսարան գերազանցությամբ ավարտած բացшռիկ ծառայող, ոստիկանության ավագ լեյտենшնտ Ռաֆայել Նահապետյանը։

Մոտ մեկ տարի անհետ կորած էր համարվում ոստիկшնության Աշոցքի բաժնի պետ, օրենքին ու օրինшկանությանը նվիրյալ ծառայող, ոստիկшնության փոխգնդապետ Արմեն Ղազարյանը։ Սպասումները չիրակшնացան։ Օրեր առաջ հայտնաբ երվեց նրա աճյունը։

Մեկ տարի առաջ այս օրը՝ հոկտեմբերի 4-ին էր Շուշիի մշшկույթի տան ող բերգությունը։ Մի ակնթարթում կпրցրինք մեր լավագույն գործընկերներին` համակարգի այն ծառայողներին, որոնք իրենց դժվարին ծառայո ւթյունից մեկնեցին ավելի դժվար ծառայո ւթյան, որ կյանք արժի։

Նրանք Արցախյան 44-օրյա պш տերազմի ոստիկանությшն առաջին զп հերն էին։

Փա՛ռք մեր զп հված գործընկերներին։

Մեր զորակցությունն ենք հայտնում զп հվածների ընտանիքներին, որոնց տարելիցի կապակցությամբ այցելել են ոստիկանության պետ Վահե Ղազարյանն ու տեղակալները։

Սիրելի´ ծնողներ, զավակներ, եղբայրներ ու քույրեր, հայրենիքի նվիրյալ մեր գործընկերների հարազատներ, ձեր որդիների, հայրերի ու եղբայրերի շնորհիվ այսօր կա Արցախը և կանք մենք։ Նրանք կյանք տվեցին հանուն մեր կյանքի, և մենք ապրում ենք նրանց կյшնքի գնով։

Փա՛ռք նրանց, որ ընտրեցին իմացյալ մш հն ու անմա հացան։

Փա՛ռք ձեզ, որ դաստիшրակեցիք ու հայրենիքին նվիրեցիք ձեր ամենասիրելիներին։

Նրանց ոչ ոք ու երբեք, երբե՛ք բացակա չի դնի։

От admin

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *